Eindelijk mijn Hosta zonder slakken

Hosta zonder slakkenschade 3

In mijn tuin is een wonder gebeurd. De Hosta die ik al een paar jaar in een pot heb staan komt dit voorjaar ongedeerd boven de aarde en wordt niet aangevreten door slakken.

De reden? Ik heb een egel in mijn tuin.

Egel in een kleine stadstuin? Het kan dus.

Overal vind ik lege slakkenhuisjes als bewijs van het bestaan van deze egel en vorige week heb ik hem ook rond zien scharrelen onderaan de muur die met klimop begroeid is. ‘Mijn’ egel laat zich overdag niet zien. Alleen aan de langwerpige drolletjes die ik op het terras vind (en de hosta zonder gaten) kan ik zien dat hij er nog steeds is. Het is ook logisch dat ik hem overdag niet zie. Egels zijn dieren van de nacht en schemering.  Op zoek naar voedsel kunnen ze in een nacht wel een paar kilometer afleggen.

Ik hoop dat de egel nog vaak op bezoek komt, en ik hoop hem nog een keer live te ontmoeten.

Over wat je kan doen om een egel te laten overwinteren in je tuin schreef ik eerder.

De egelbescherming heeft een informatieve site met informatie over de leefwijze van egels en tips om egels te helpen. Want hulp kunnen ze wel gebruiken. Het gaat niet zo goed met de egelstand in Nederland.

Advertenties

Nu te bezoeken: de Koninklijke serres van Laken

20140503_113947

Wil je de botanische pracht en praal van het Belgische koningshuis zien, dan kan je terecht in de Koninklijke Serres in Laken. Grijp nu je kans, want de Serres zijn alleen in het voorjaar gedurende een korte periode geopend (dit jaar van 14 april tot en met 5 mei) en een bezoek is beslist de moeite waard.

Wintertuin naar voorbeeld van Kew

De serres werden in art nouveau stijl gebouwd naar een ontwerp van Alphonse Balat in opdracht van Leopold II. Vermoedelijk heeft Leopold zich bij de bouw van de grootste serre (van 1874 tot 1876), de wintertuin, laten inspireren door het beroemde “Palm House” in de Kew Gardens in Londen. De Wintertuin, als belangrijkste gebouw van het complex van de Koninklijke Serres, was van groot belang voor de ontwikkeling van de ijzerarchitectuur. De kassen waren bedoeld als symbool van de koloniale macht van de koning in Belgisch Congo.

20140503_114007Tussen 1885 en 1887 ontwierp Balat nog de Palmen-, de Kongo- en de Dianaserres en ten slotte, in 1893 de “ijzeren kerk”, een door kranskapellen omgeven neo-Byzantijns geheel waarvan de koepel gedragen wordt door twintig kolommen van Schots graniet. Deze serre wordt dan ook officieel de Kapelserre genoemd.

De Wintertuin bij het paleis te Laken fungeert nu als decor voor de ontvangsten van de koning. Elk jaar in de lente worden de serres gedurende 20 dagen voor het publiek opengesteld volgens de wens van Leopold II. Deze traditie wordt door alle vorsten die na hem regeerden voortgezet.

De plantencollectie

De plantencollectie bevat planten die in de tijd van Leopold II al zijn aangeplant. Er zijn vele plantensoorten te zien, waaronder azalea’s, banaan, Brugmansia, Camelia, fuchsia’s, hortensia’s, Pelargonium, rozen en varens.

Combineer een bezoek met de Nationale plantentuin in Meise

In de omgeving van Laken zijn nog meer bijzondere tuinen te vinden. Je kunt een bezoek aan de Koninklijke Serres bijvoorbeeld combineren met de nationale plantentuin in Meise. Een botanische tuin van wereldformaat die op een kwartier rijden van Laken ligt.

In de tuin is het zogenaamde Plantenpaleis, één van de grootste serrecomplexen in Europa. Je kunt er wandelen door het historisch domein van 92 ha vol plantencollecties van overal ter wereld. Plantentuin Meise is ook een onderzoeksinstelling waar tropische en Europese plantkunde centraal staat. Onderzoeksprogramma’s zijn erop gericht om zoveel mogelijk planten voor de toekomst te bewaren. Maar het is bovenal een prachtige tuin. Heb je de kans, grijp die dan, en reis af naar onze zuiderburen.

 

 

 

Nu op zijn mooist: Euphorbia, ofwel Wolfsmelk

Euphorbia 3.jpg

Ik geef het grif toe. Ik heb een zwak voor de Euphorbia. En dan met name voor de Euphorbia characias subsp. wulfenii (of wat simpeler: de Wolfsmelk). En nu (in april) is hij op zijn mooist.

Het begint al met de naam: Euphorbia. Die naam heeft iets in zich van euforie. En euforisch kan je wel worden als die zinderende groengele kleur je toe straalt.
Er zijn ook andere verklaringen voor de naamgeving. Hij zou afkomstig zijn van de Griekse geneesheer Euphorbos die rond het jaar nul experimenteerde met het witte melksap dat de plant uitscheidt. Een andere verklaring is dat Euphorbia is samengesteld uit eu (goed) en pherboo (voeden), omdat het melksap werd gebruikt om teringlijders te genezen. Ik vind mijn verklaring (hoewel historisch misschien niet correct) toch leuker.

Het sap is overigens giftig en irriterend voor de huid. De Euphorbia pak je dus het liefst met handschoenen aan.

In mijn straat is het begonnen met één Euphorbia in mijn eigen geveltuin (waar hij heel mooi combineert met de lavendel die ernaast staat), maar nu na enkele jaren staat de straat er vol mee.

De Euphorbia wil graag veel zon en een doorlatende bodem waar het water snel wegloopt. Ideaal dus in een geveltuin op het zuiden. De Wolfsmelk zaait zich gemakkelijk uit en kan zich ook tussen voegen van tegels vestigen. Maar je haalt hem net zo gemakkelijk weer weg waar je hem niet wilt hebben. Dat levert dus geen problemen op.

Nog een laatste weetje: De familie van de Euphorbia is heel groot en kent wel 2000 soorten. Ook de kerstster, die rond Kerst in de huiskamer staat, hoort bij deze familie.

 

Bespiegelingen in april

Euphorbia met ontluikende rozenblaadjes

Euphorbia met ontluikende rozenblaadjes

April een heerlijke maand in de tuin om …

blikvangers te planten.

In april staat er in je tuin waarschijnlijk nog niet zoveel in bloei als in de zomermaanden. De bollen doen hun best natuurlijk en de appelbloesem begint te komen. Dit is de opmaat voor een heerlijke zomer.
Meer nog dan naar die bollen en bloesem, kijk ik elk jaar uit naar de bloei van de Euphorbia characias Wulfenii (ofwel de wolfsmelk). Het limegroen vrolijkt zelfs een sombere dag op.
Hij staat bij mij in de geveltuin en regelmatig staan mensen stil om vol verwondering naar deze plant te kijken. En als ik zelf uit het raam kijk word ik ook helemaal blij. Een echte blikvanger dus.
Heb je nog niet zo’n blikvanger in je tuin? Overweeg dan eens deze Wolfsmelk. Hij houdt van een zonnige, maar vooral droge plek. Kan je die bieden dan zou ik het zeker niet laten hem te planten.